Kaznodziei 1:1 (POLUBG)
Słowa Kaznodziei, syna Dawida, króla w Jerozolimie.

Kaznodziei 1:2 (POLUBG)
Marność nad marnościami – mówi Kaznodzieja – marność nad marnościami. Wszystko jest marnością.

Kaznodziei 1:3 (POLUBG)
Jaki pożytek ma człowiek z całego swego trudu, który podejmuje pod słońcem?

Kaznodziei 1:4 (POLUBG)
Jedno pokolenie przemija, drugie pokolenie przychodzi, lecz ziemia trwa na wieki.

Kaznodziei 1:5 (POLUBG)
Słońce wschodzi i słońce zachodzi, i spieszy do swego miejsca, z którego znów wschodzi.

Kaznodziei 1:6 (POLUBG)
Wiatr idzie na południe i zawraca na północ, krąży nieustannie i znowu wraca na drogę swego krążenia.

Kaznodziei 1:7 (POLUBG)
Wszystkie rzeki płyną do morza, lecz morze się nie przepełnia; do miejsca, z którego rzeki płyną, znowu wracają.

Kaznodziei 1:8 (POLUBG)
Wszystkie rzeczy są pełne trudu, a człowiek nie zdoła tego wyrazić. Oko nie nasyci się patrzeniem ani ucho nie napełni się słuchaniem.

Kaznodziei 1:9 (POLUBG)
To, co było, jest tym, co będzie; a to, co się stało, jest tym, co się stanie. I nie ma nic nowego pod słońcem.

Kaznodziei 1:10 (POLUBG)
Czy jest coś, o czym można by powiedzieć: Patrz, to jest coś nowego? I to już było w dawnych czasach, które były przed nami.

Kaznodziei 1:11 (POLUBG)
Nie ma pamięci o dawnych rzeczach; także o tych, które będą, nie będzie pamięci u tych, którzy potem nastaną.

Kaznodziei 1:12 (POLUBG)
Ja, Kaznodzieja, byłem królem nad Izraelem w Jerozolimie.

Kaznodziei 1:13 (POLUBG)
I przyłożyłem się w swoim sercu do tego, aby mądrością szukać wszystkiego i wybadać wszystko, co się dzieje pod niebem. To uciążliwe zadanie Bóg dał synom ludzkim, aby się nim trudzili.

Kaznodziei 1:14 (POLUBG)
Widziałem wszystkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha.

Kaznodziei 1:15 (POLUBG)
Tego, co krzywe, nie da się wyprostować, a tego, czego brak, nie da się policzyć.

Kaznodziei 1:16 (POLUBG)
Tak więc pomyślałem w swoim sercu: Oto wzbogaciłem się i dano mi więcej mądrości niż wszystkim, którzy byli przede mną w Jerozolimie. I moje serce doświadczyło wielkiej mądrości i wiedzy.

Kaznodziei 1:17 (POLUBG)
I przyłożyłem się w swoim sercu do tego, aby poznać mądrość, a także by poznać szaleństwo i głupotę. Ale poznałem, że i to jest utrapieniem ducha.

Kaznodziei 1:18 (POLUBG)
Gdzie bowiem jest wiele mądrości, tam jest wiele smutku. A kto przysparza wiedzy, przysparza i cierpienia.
Poprzedni Rozdział
« Przysłów 31
Następny Rozdział
Kaznodziei 2 »

Kaznodziei (POLUBG) Chapter Selection

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

POLUBG Lista Studiów Biblijnych