Przysłów 17:1 (POLUBG)
Lepszy jest kęs suchego chleba, a przy tym spokój, niż dom pełen bydła ofiarnego z kłótnią.

Przysłów 17:2 (POLUBG)
Sługa roztropny będzie panował nad synem, który przynosi hańbę, i wraz z jego braćmi będzie miał udział w dziedzictwie.

Przysłów 17:3 (POLUBG)
Tygiel dla srebra, piec dla złota, ale serca bada PAN.

Przysłów 17:4 (POLUBG)
Zły zważa na wargi fałszywe, a kłamca słucha przewrotnego języka.

Przysłów 17:5 (POLUBG)
Kto naśmiewa się z ubogiego, uwłacza jego Stwórcy, a kto się cieszy z nieszczęścia, nie uniknie kary.

Przysłów 17:6 (POLUBG)
Koroną starców są synowie synów, a chlubą synów są ich ojcowie.

Przysłów 17:7 (POLUBG)
Poważna mowa nie przystoi głupiemu, tym mniej kłamliwe usta dostojnikowi.

Przysłów 17:8 (POLUBG)
Dar jest jak drogocenny kamień w oczach tego, kto go posiada; gdziekolwiek z nim zmierza, ma powodzenie.

Przysłów 17:9 (POLUBG)
Kto kryje grzech, szuka miłości, a kto wyjawia sprawę, rozdziela przyjaciół.

Przysłów 17:10 (POLUBG)
Nagana lepiej działa na rozumnego niż sto razów na głupiego.

Przysłów 17:11 (POLUBG)
Zły szuka jedynie buntu; dlatego zostanie wysłany przeciw niemu okrutny posłaniec.

Przysłów 17:12 (POLUBG)
Lepiej człowiekowi spotkać się z niedźwiedzicą, której zabrano młode, niż z głupim w jego głupocie.

Przysłów 17:13 (POLUBG)
Kto odpłaca złem za dobro, temu zło z domu nie ustąpi.

Przysłów 17:14 (POLUBG)
Kto zaczyna kłótnię, jest jak ten, co puszcza wodę; dlatego zaniechaj sporu, zanim wybuchnie.

Przysłów 17:15 (POLUBG)
Kto usprawiedliwia niegodziwego i kto potępia sprawiedliwego, obaj budzą odrazę w PANU.

Przysłów 17:16 (POLUBG)
Na cóż w ręku głupiego pieniądze, by zdobyć mądrość, skoro nie ma rozumu?

Przysłów 17:17 (POLUBG)
Przyjaciel kocha w każdym czasie, a brat rodzi się w nieszczęściu.

Przysłów 17:18 (POLUBG)
Nierozumny człowiek daje porękę i ręczy na oczach przyjaciela.

Przysłów 17:19 (POLUBG)
Kto kocha grzech, kocha spór, a kto podwyższa swoją bramę, szuka zagłady.

Przysłów 17:20 (POLUBG)
Przewrotny w sercu nie znajduje dobra, a kto ma przewrotny język, wpadnie w zło.

Przysłów 17:21 (POLUBG)
Kto spłodzi głupca, zrobi to na swój smutek, a ojciec głupiego nie doznaje radości.

Przysłów 17:22 (POLUBG)
Wesołe serce działa dobrze jak lekarstwo, a przygnębiony duch wysusza kości.

Przysłów 17:23 (POLUBG)
Niegodziwy bierze dar z zanadrza, aby wypaczać ścieżki sądu.

Przysłów 17:24 (POLUBG)
Mądrość jest przed obliczem rozumnego, a oczy głupca są aż na krańcu ziemi.

Przysłów 17:25 (POLUBG)
Głupi syn jest zmartwieniem dla ojca i goryczą dla rodzicielki.

Przysłów 17:26 (POLUBG)
Zaprawdę to niedobrze wymierzyć karę sprawiedliwemu ani bić władców za prawość.

Przysłów 17:27 (POLUBG)
Kto ma wiedzę, powściąga swoje słowa, człowiek roztropny jest zacnego ducha.

Przysłów 17:28 (POLUBG)
Nawet głupi, gdy milczy, uchodzi za mądrego, a kto zamyka swoje wargi – za rozumnego.
Poprzedni Rozdział
« Przysłów 16
Następny Rozdział
Przysłów 18 »

Przysłów (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych