Marka 5:1 (POLUBG)
I przeprawili się za morze do krainy Gadareńczyków.

Marka 5:2 (POLUBG)
A gdy on wyszedł z łodzi, zaraz wybiegł mu naprzeciw z grobowców człowiek mający ducha nieczystego.

Marka 5:3 (POLUBG)
Mieszkał on w grobowcach i nawet łańcuchami nikt nie mógł go związać.

Marka 5:4 (POLUBG)
Często bowiem był wiązany pętami i łańcuchami, ale rwał łańcuchy i kruszył pęta, i nikt nie mógł go poskromić.

Marka 5:5 (POLUBG)
A zawsze, we dnie i w nocy, przebywał w górach i grobowcach, krzycząc i tłukąc siebie kamieniami.

Marka 5:6 (POLUBG)
Gdy więc zobaczył Jezusa z daleka, przybiegł i oddał mu pokłon;

Marka 5:7 (POLUBG)
A wołając donośnym głosem, powiedział: Cóż mam z tobą, Jezusie, Synu Boga najwyższego? Zaklinam cię na Boga, abyś mnie nie dręczył.

Marka 5:8 (POLUBG)
Powiedział mu bowiem: Wyjdź, duchu nieczysty, z tego człowieka!

Marka 5:9 (POLUBG)
I zapytał go: Jak ci na imię? A on odpowiedział: Na imię mi Legion, bo jest nas wielu.

Marka 5:10 (POLUBG)
I prosił go bardzo, aby nie wyganiał ich z tej krainy.

Marka 5:11 (POLUBG)
A pasło się tam w pobliżu góry wielkie stado świń.

Marka 5:12 (POLUBG)
I wszystkie te demony prosiły go: Poślij nas w te świnie, abyśmy mogły w nie wejść.

Marka 5:13 (POLUBG)
I Jezus zaraz im pozwolił. A duchy nieczyste, wyszedłszy, weszły w świnie. Wtedy stado, liczące około dwóch tysięcy, ruszyło pędem po urwisku do morza i utonęło w nim.

Marka 5:14 (POLUBG)
Ci zaś, którzy paśli świnie, uciekli i opowiedzieli o tym w mieście i we wsiach. I wyszli ludzie, aby zobaczyć, co się stało.

Marka 5:15 (POLUBG)
Przyszli więc do Jezusa i zobaczyli tego, który był opętany, w którym był legion demonów, jak siedział ubrany i przy zdrowych zmysłach. I bali się.

Marka 5:16 (POLUBG)
A ci, którzy to widzieli, opowiedzieli im, co się stało z opętanym, a także o świniach.

Marka 5:17 (POLUBG)
Wtedy zaczęli go prosić, aby odszedł z ich granic.

Marka 5:18 (POLUBG)
A gdy wsiadł do łodzi, prosił go ten, który był opętany, aby mógł przy nim zostać.

Marka 5:19 (POLUBG)
Lecz Jezus mu nie pozwolił, ale powiedział: Idź do domu, do swoich, i opowiedz im, jak wielkie rzeczy Pan ci uczynił i jak się nad tobą zmiłował.

Marka 5:20 (POLUBG)
Odszedł więc i zaczął w Dekapolu opowiadać, jak wielkie rzeczy Jezus mu uczynił. I wszyscy się dziwili.

Marka 5:21 (POLUBG)
A gdy Jezus przeprawił się z powrotem w łodzi na drugą stronę, zebrało się wokół niego mnóstwo ludzi. A on był nad morzem.

Marka 5:22 (POLUBG)
Wtedy przyszedł jeden z przełożonych synagogi, imieniem Jair, a gdy go zobaczył, padł mu do nóg.

Marka 5:23 (POLUBG)
I prosił go usilnie: Moja córeczka umiera. Przyjdź, połóż na nią ręce, aby została uzdrowiona, a będzie żyła.

Marka 5:24 (POLUBG)
I poszedł z nim. Szło zaś za nim mnóstwo ludzi, którzy na niego napierali.

Marka 5:25 (POLUBG)
Wtedy pewna kobieta, która od dwunastu lat cierpiała na upływ krwi;

Marka 5:26 (POLUBG)
I wiele wycierpiała od licznych lekarzy, i wydała wszystko, co miała, a nic jej nie pomogło, przeciwnie, pogarszało jej się;

Marka 5:27 (POLUBG)
Usłyszawszy o Jezusie, podeszła w tłumie od tyłu i dotknęła jego szaty.

Marka 5:28 (POLUBG)
Mówiła bowiem: Jeśli dotknę choćby jego szaty, będę zdrowa.

Marka 5:29 (POLUBG)
I natychmiast ustał jej upływ krwi, i poczuła w ciele, że została uzdrowiona ze swojej choroby.

Marka 5:30 (POLUBG)
A Jezus od razu poznał, że wyszła z niego moc, odwrócił się do tłumu i zapytał: Kto dotknął moich szat?

Marka 5:31 (POLUBG)
Odpowiedzieli mu jego uczniowie: Widzisz, że tłum na ciebie napiera, a pytasz: Kto mnie dotknął?

Marka 5:32 (POLUBG)
I spojrzał wokoło, aby zobaczyć tę, która to uczyniła.

Marka 5:33 (POLUBG)
Wtedy kobieta ze strachem i z drżeniem, wiedząc, co się z nią stało, podeszła, upadła przed nim i wyznała mu całą prawdę.

Marka 5:34 (POLUBG)
A on powiedział do niej: Córko, twoja wiara cię uzdrowiła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swojej choroby.

Marka 5:35 (POLUBG)
A gdy jeszcze mówił, przyszli ludzie od przełożonego synagogi i powiedzieli: Twoja córka umarła. Czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?

Marka 5:36 (POLUBG)
Ale Jezus, gdy tylko usłyszał, co mówili, powiedział do przełożonego synagogi: Nie bój się, tylko wierz!

Marka 5:37 (POLUBG)
I nie pozwolił iść za sobą nikomu oprócz Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakuba.

Marka 5:38 (POLUBG)
A gdy przyszedł do domu przełożonego synagogi, zobaczył tam zamieszanie oraz płaczących i bardzo zawodzących.

Marka 5:39 (POLUBG)
Wszedłszy więc, powiedział do nich: Dlaczego robicie zamieszanie i płaczecie? Dziewczynka nie umarła, tylko śpi.

Marka 5:40 (POLUBG)
I naśmiewali się z niego. Ale on wyrzucił wszystkich, wziął ze sobą ojca i matkę dziewczynki oraz tych, którzy przy nim byli, i wszedł tam, gdzie leżała dziewczynka.

Marka 5:41 (POLUBG)
Ujął dziewczynkę za rękę i powiedział do niej: Talitha kumi! – co się tłumaczy: Dziewczynko, mówię ci, wstań!

Marka 5:42 (POLUBG)
I natychmiast dziewczynka wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I ogarnęło ich wielkie zdumienie.

Marka 5:43 (POLUBG)
Wtedy przykazał im surowo, aby nikt się o tym nie dowiedział, i polecił, aby dano jej jeść.
Poprzedni Rozdział
« Marka 4
Następny Rozdział
Marka 6 »

Marka (POLUBG) Chapter Selection

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

POLUBG Lista Studiów Biblijnych