Dzieje 16:1 (POLUBG)
Przybył do Derbe i Listry. A oto był tam pewien uczeń imieniem Tymoteusz, syn pewnej Żydówki, która uwierzyła, ojca natomiast Greka.

Dzieje 16:2 (POLUBG)
Bracia z Listry i Ikonium dawali o nim dobre świadectwo.

Dzieje 16:3 (POLUBG)
Paweł chciał go zabrać ze sobą, więc obrzezał go ze względu na Żydów, którzy mieszkali w tamtych stronach. Wszyscy bowiem wiedzieli, że jego ojciec był Grekiem.

Dzieje 16:4 (POLUBG)
A gdy chodzili po miastach, przekazywali im nakazy ustanowione przez apostołów i starszych w Jerozolimie, których mieli przestrzegać.

Dzieje 16:5 (POLUBG)
I tak kościoły utwierdzały się w wierze i każdego dnia wzrastały liczebnie.

Dzieje 16:6 (POLUBG)
Gdy przeszli Frygię i krainę galacką, Duch Święty zabronił im głosić słowo Boże w Azji.

Dzieje 16:7 (POLUBG)
Gdy przybyli do Myzji, próbowali pójść do Bitynii, ale im Duch nie pozwolił.

Dzieje 16:8 (POLUBG)
Przeszli więc Myzję i zeszli do Troady.

Dzieje 16:9 (POLUBG)
I w nocy Paweł miał widzenie: jakiś Macedończyk stał i prosił go: Przepraw się do Macedonii i pomóż nam!

Dzieje 16:10 (POLUBG)
Zaraz po tym widzeniu staraliśmy się wyruszyć do Macedonii, będąc tego pewni, że Pan nas powołał, abyśmy im głosili ewangelię.

Dzieje 16:11 (POLUBG)
Odpłynąwszy więc z Troady, zdążaliśmy wprost do Samotraki, a nazajutrz do Neapolu;

Dzieje 16:12 (POLUBG)
Stamtąd zaś do Filippi, rzymskiej kolonii i głównego miasta tej części Macedonii, i zostaliśmy w tym mieście przez kilka dni.

Dzieje 16:13 (POLUBG)
A w dzień szabatu wyszliśmy za miasto nad rzekę, gdzie zwykle odbywały się modlitwy. Usiedliśmy i rozmawialiśmy z kobietami, które się tam zeszły.

Dzieje 16:14 (POLUBG)
Przysłuchiwała się temu też pewna bogobojna kobieta, imieniem Lidia, z miasta Tiatyry, sprzedająca purpurę, której to serce otworzył Pan, aby uważnie słuchała tego, co mówił Paweł.

Dzieje 16:15 (POLUBG)
A gdy została ochrzczona razem ze swoim domem, poprosiła: Jeśli uznaliście mnie za wierną Panu, wejdźcie do mojego domu i zamieszkajcie w nim. I wymogła to na nas.

Dzieje 16:16 (POLUBG)
I stało się, gdy szliśmy na modlitwę, że zabiegła nam drogę pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego i swoimi wróżbami przynosiła wielki dochód swoim panom.

Dzieje 16:17 (POLUBG)
A chodząc za Pawłem i za nami, wołała: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują nam drogę zbawienia.

Dzieje 16:18 (POLUBG)
A robiła to przez wiele dni. Lecz Paweł, bolejąc nad tym, odwrócił się i powiedział do ducha: Rozkazuję ci w imię Jezusa Chrystusa, abyś z niej wyszedł. I w tej chwili wyszedł.

Dzieje 16:19 (POLUBG)
Gdy jej panowie zobaczyli, że przepadła nadzieja ich zysku, schwytali Pawła i Sylasa, zawlekli ich na rynek przed władzę;

Dzieje 16:20 (POLUBG)
Stawili ich przed pretorami i powiedzieli: Ci ludzie, którzy są Żydami, sieją zamęt w naszym mieście.

Dzieje 16:21 (POLUBG)
I głoszą zwyczaje, których nam, jako Rzymianom, nie wolno przyjmować ani zachowywać.

Dzieje 16:22 (POLUBG)
I wystąpił tłum przeciwko nim, a pretorzy zdarli z nich szaty i kazali wychłostać ich rózgami.

Dzieje 16:23 (POLUBG)
Po wymierzeniu wielu razów wtrącili ich do więzienia, przykazując strażnikowi, żeby ich dobrze pilnował.

Dzieje 16:24 (POLUBG)
Otrzymawszy taki rozkaz, wtrącił ich do wewnętrznego lochu, a ich nogi zakuł w dyby.

Dzieje 16:25 (POLUBG)
O północy Paweł i Sylas modlili się i śpiewem chwalili Boga, a więźniowie słyszeli ich.

Dzieje 16:26 (POLUBG)
Nagle powstało silne trzęsienie ziemi, tak że zachwiały się fundamenty więzienia. I natychmiast otworzyły się wszystkie drzwi i wszystkim rozwiązały się więzy.

Dzieje 16:27 (POLUBG)
A gdy strażnik więzienia obudził się i zobaczył otwarte drzwi więzienia, dobył miecz i chciał się zabić, sądząc, że więźniowie pouciekali.

Dzieje 16:28 (POLUBG)
Lecz Paweł zawołał donośnym głosem: Nie rób sobie nic złego, bo jesteśmy tu wszyscy.

Dzieje 16:29 (POLUBG)
Wtedy zażądał światła i wskoczył do środka, a drżąc, padł do nóg Pawła i Sylasa.

Dzieje 16:30 (POLUBG)
A wyprowadziwszy ich z więzienia, powiedział: Panowie, co mam czynić, abym był zbawiony?

Dzieje 16:31 (POLUBG)
A oni odpowiedzieli: Uwierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony, ty i twój dom.

Dzieje 16:32 (POLUBG)
I głosili słowo Pańskie jemu i wszystkim jego domownikom.

Dzieje 16:33 (POLUBG)
Tej samej godziny w nocy wziął ich ze sobą, obmył ich rany i natychmiast się ochrzcił, on i wszyscy jego domownicy.

Dzieje 16:34 (POLUBG)
Wprowadził ich do swego domu, zastawił przed nimi stół i weselił się, uwierzywszy Bogu z całym swoim domem.

Dzieje 16:35 (POLUBG)
Kiedy nastał dzień, pretorzy posłali służbę miejską ze słowami: Zwolnij tych ludzi.

Dzieje 16:36 (POLUBG)
I strażnik więzienia oznajmił Pawłowi: Pretorzy przysłali polecenie, żeby was wypuścić. Teraz więc wyjdźcie i idźcie w pokoju.

Dzieje 16:37 (POLUBG)
Lecz Paweł powiedział do nich: Publicznie, bez sądu biczowali i wtrącili do więzienia nas, obywateli rzymskich, a teraz potajemnie nas wyrzucają? Nic z tego! Niech sami przyjdą i wyprowadzą nas.

Dzieje 16:38 (POLUBG)
Słudzy miejscy przekazali te słowa pretorom. A gdy tamci usłyszeli, że są Rzymianami, przestraszyli się.

Dzieje 16:39 (POLUBG)
Przyszli, przeprosili ich i wyprowadziwszy, prosili, aby opuścili miasto.

Dzieje 16:40 (POLUBG)
Kiedy wyszli z więzienia, wstąpili do domu Lidii, a gdy zobaczyli się z braćmi, pocieszyli ich i odeszli.
Poprzedni Rozdział
« Dzieje 15
Następny Rozdział
Dzieje 17 »

Dzieje (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych