Dzieje 2:1 (POLUBG)
A gdy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, wszyscy byli jednomyślnie na tym samym miejscu.

Dzieje 2:2 (POLUBG)
Nagle powstał odgłos z nieba, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i wypełnił cały dom, w którym siedzieli.

Dzieje 2:3 (POLUBG)
Ukazały się im rozdzielone języki jakby z ognia, które spoczęły na każdym z nich.

Dzieje 2:4 (POLUBG)
I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.

Dzieje 2:5 (POLUBG)
A przebywali w Jerozolimie Żydzi, mężczyźni pobożni, ze wszystkich narodów pod niebem.

Dzieje 2:6 (POLUBG)
A kiedy powstał ten szum, zeszło się mnóstwo ludzi i zdumieli się, bo każdy z nich słyszał ich mówiących w jego własnym języku.

Dzieje 2:7 (POLUBG)
I pytali się nawzajem zdziwieni i pełni zdumienia: Czy ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczykami?

Dzieje 2:8 (POLUBG)
Jak to jest, że każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty?

Dzieje 2:9 (POLUBG)
Partowie, Medowie, Elamici i ci, którzy mieszkają w Mezopotamii, Judei, Kapadocji, w Poncie i Azji;

Dzieje 2:10 (POLUBG)
We Frygii, w Pamfilii, Egipcie i w częściach Libii, które leżą obok Cyreny, a także przybysze z Rzymu, zarówno Żydzi, jak i prozelici;

Dzieje 2:11 (POLUBG)
Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże.

Dzieje 2:12 (POLUBG)
I zdumiewali się wszyscy, i dziwili, mówiąc jeden do drugiego: Co to ma znaczyć?

Dzieje 2:13 (POLUBG)
Lecz inni naśmiewali się i mówili: Upili się młodym winem.

Dzieje 2:14 (POLUBG)
Wtedy stanął Piotr z jedenastoma, podniósł swój głos i przemówił do nich: Mężowie z Judei i wszyscy, którzy mieszkacie w Jerozolimie, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie moich słów.

Dzieje 2:15 (POLUBG)
Oni bowiem nie są pijani, jak sądzicie, bo jest dopiero trzecia godzina dnia.

Dzieje 2:16 (POLUBG)
Ale to jest to, co zostało przepowiedziane przez proroka Joela:

Dzieje 2:17 (POLUBG)
I stanie się w ostatecznych dniach – mówi Bóg – że wyleję z mego Ducha na wszelkie ciało i będą prorokować wasi synowie i córki, wasi młodzieńcy będą mieć widzenia, a starcy będą śnić sny.

Dzieje 2:18 (POLUBG)
Nawet na moje sługi i służebnice wyleję w tych dniach z mego Ducha i będą prorokować.

Dzieje 2:19 (POLUBG)
I ukażę cuda na niebie w górze i znaki na ziemi na dole, krew, ogień i kłęby dymu.

Dzieje 2:20 (POLUBG)
Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie ten dzień Pański, wielki i okazały.

Dzieje 2:21 (POLUBG)
I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.

Dzieje 2:22 (POLUBG)
Mężowie izraelscy, słuchajcie tych słów: Jezusa z Nazaretu, męża potwierdzonego przez Boga wśród was mocami, cudami i znakami, których Bóg dokonał przez niego wśród was, o czym sami wiecie;

Dzieje 2:23 (POLUBG)
Wydanego zgodnie z powziętym postanowieniem Boga oraz tym, co przedtem wiedział, wzięliście i rękami bezbożników ukrzyżowaliście i zabiliście.

Dzieje 2:24 (POLUBG)
Jego to Bóg wskrzesił, uwolniwszy od boleści śmierci, bo było niemożliwe, aby ta mogła go zatrzymać.

Dzieje 2:25 (POLUBG)
Dawid bowiem mówi o nim: Patrzyłem na Pana zawsze przed moim obliczem, bo jest po mojej prawicy, żebym się nie zachwiał.

Dzieje 2:26 (POLUBG)
Dlatego rozweseliło się moje serce i rozradował się mój język, a także moje ciało będzie spoczywać w nadziei.

Dzieje 2:27 (POLUBG)
Nie zostawisz bowiem mojej duszy w piekle i nie dasz swojemu Świętemu doznać zniszczenia.

Dzieje 2:28 (POLUBG)
Dałeś mi poznać drogi życia, a twoje oblicze napełni mnie radością.

Dzieje 2:29 (POLUBG)
Mężowie bracia, mogę swobodnie mówić do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grobowiec znajduje się u nas aż do dziś.

Dzieje 2:30 (POLUBG)
Będąc więc prorokiem i wiedząc, że Bóg zaręczył mu przysięgą, iż z owocu jego bioder, według ciała, wzbudzi Chrystusa i posadzi na jego tronie;

Dzieje 2:31 (POLUBG)
Przepowiadał to i mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że jego dusza nie pozostanie w piekle, a jego ciało nie dozna zniszczenia.

Dzieje 2:32 (POLUBG)
Tego to Jezusa wskrzesił Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami.

Dzieje 2:33 (POLUBG)
Będąc więc wywyższony prawicą Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie.

Dzieje 2:34 (POLUBG)
Dawid bowiem nie wstąpił do nieba, a jednak sam mówi: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy;

Dzieje 2:35 (POLUBG)
Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy.

Dzieje 2:36 (POLUBG)
Niech więc cały dom Izraela wie z pewnością, że tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście, Bóg uczynił i Panem, i Chrystusem.

Dzieje 2:37 (POLUBG)
A słysząc to, przerazili się do głębi serca i zapytali Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy robić, mężowie bracia?

Dzieje 2:38 (POLUBG)
Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.

Dzieje 2:39 (POLUBG)
Obietnica ta bowiem dotyczy was, waszych dzieci i wszystkich, którzy są daleko, każdego, kogo powoła Pan, nasz Bóg.

Dzieje 2:40 (POLUBG)
W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał ich: Ratujcie się od tego przewrotnego pokolenia.

Dzieje 2:41 (POLUBG)
Ci więc, którzy chętnie przyjęli jego słowa, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się tego dnia około trzech tysięcy dusz.

Dzieje 2:42 (POLUBG)
Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.

Dzieje 2:43 (POLUBG)
I strach ogarnął każdą duszę, gdyż wiele znaków i cudów działo się przez apostołów.

Dzieje 2:44 (POLUBG)
A wszyscy, którzy uwierzyli, byli razem i wszystko mieli wspólne.

Dzieje 2:45 (POLUBG)
Sprzedawali posiadłości i dobra i rozdzielali je wszystkim według potrzeb.

Dzieje 2:46 (POLUBG)
Każdego dnia trwali zgodnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca;

Dzieje 2:47 (POLUBG)
Chwaląc Boga i ciesząc się przychylnością wszystkich ludzi. A Pan dodawał kościołowi każdego dnia tych, którzy mieli być zbawieni.
Poprzedni Rozdział
« Dzieje 1
Następny Rozdział
Dzieje 3 »

Dzieje (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych