Hioba 14:1 (POLUBG)
Człowiek, urodzony przez kobietę, ma dni niewiele i ma pełno kłopotów;

Hioba 14:2 (POLUBG)
Wyrasta jak kwiat i zostaje podcięty, znika jak cień i się nie ostaje.

Hioba 14:3 (POLUBG)
A jednak na takiego otwierasz swoje oczy i wzywasz mnie przed siebie na sąd.

Hioba 14:4 (POLUBG)
Któż może wydobyć czystego z nieczystego? Ani jeden.

Hioba 14:5 (POLUBG)
Gdyż jego dni są ustalone, liczba jego miesięcy jest u ciebie; wyznaczyłeś mu kres, którego nie może przekroczyć.

Hioba 14:6 (POLUBG)
Odstąp od niego, aby odpoczął, aż zakończy swój dzień jak najemnik.

Hioba 14:7 (POLUBG)
Dla drzewa bowiem jest nadzieja, choć je wytną, że znowu odrośnie, że jego latorośl nie ustanie.

Hioba 14:8 (POLUBG)
Choć jego korzeń zestarzeje się w ziemi i jego pień umrze w prochu;

Hioba 14:9 (POLUBG)
To jednak gdy poczuje wodę, odrasta i rozpuszcza gałęzie jak sadzonka.

Hioba 14:10 (POLUBG)
Ale człowiek umiera i marnieje; a gdy oddaje ducha, gdzie on jest?

Hioba 14:11 (POLUBG)
Jak ubywa wód z morza i rzeka opada, i wysycha;

Hioba 14:12 (POLUBG)
Tak jest z człowiekiem, gdy się położy i już nie wstanie; dopóki niebiosa będą trwać, nie ocknie się ani nie będzie obudzony ze swego snu.

Hioba 14:13 (POLUBG)
Obyś mnie w grobie ukrył i schował, aż twój gniew się uciszy, wyznaczył mi czas i wspomniał na mnie.

Hioba 14:14 (POLUBG)
Gdy człowiek umrze, czy znowu ożyje? Przez wszystkie dni wyznaczonego mi czasu będę czekał, aż nadejdzie moja zmiana.

Hioba 14:15 (POLUBG)
Zawołasz, a ja ci odpowiem; zatęsknisz za dziełem swoich rąk.

Hioba 14:16 (POLUBG)
Teraz jednak liczysz moje kroki. Czy nie zważasz na mój grzech?

Hioba 14:17 (POLUBG)
Mój występek jest zapieczętowany w woreczku, gromadzisz moje nieprawości.

Hioba 14:18 (POLUBG)
Doprawdy, góra pada i rozsypuje się, i skała przesuwa się ze swego miejsca.

Hioba 14:19 (POLUBG)
Wody wydrążają kamienie, ulewa podrywa to, co wyrośnie z prochu ziemi, a ty nadzieję człowieka obracasz wniwecz.

Hioba 14:20 (POLUBG)
Stale pokonujesz go, a on odchodzi; zmieniasz jego oblicze i odprawiasz go.

Hioba 14:21 (POLUBG)
Jego synowie darzeni są szacunkiem, lecz on o tym nie wie; żyją w pogardzie, lecz na to nie zważa.

Hioba 14:22 (POLUBG)
Ale jego własne ciało odczuwa ból, a jego dusza w nim płacze.
Poprzedni Rozdział
« Hioba 13
Następny Rozdział
Hioba 15 »

Hioba (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych