Hioba 3:1 (POLUBG)
Potem Hiob otworzył swoje usta i przeklinał swój dzień.

Hioba 3:2 (POLUBG)
Hiob odezwał się i zawołał:

Hioba 3:3 (POLUBG)
Niech zginie dzień, w którym się urodziłem, i noc, w którą powiedziano: Poczęty mężczyzna.

Hioba 3:4 (POLUBG)
Niech ten dzień stanie się ciemnością, niech o niego nie troszczy się Bóg z wysokości i nie oświetla go światłość.

Hioba 3:5 (POLUBG)
Niech go pokryje ciemność i cień śmierci, niech go ogarnie obłok i przerazi mrok dnia.

Hioba 3:6 (POLUBG)
Niech tą nocą zawładnie ciemność, niech nie będzie liczona wśród dni roku i nie wejdzie w liczbę miesięcy.

Hioba 3:7 (POLUBG)
Niech ta noc będzie samotna, niech nie będzie w niej radosnego śpiewu.

Hioba 3:8 (POLUBG)
Niech przeklną ją ci, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi podnieść swój lament.

Hioba 3:9 (POLUBG)
Niech gwiazdy zaćmią się o zmierzchu, niech nie doczeka się światła ani nie zobaczy zorzy porannej;

Hioba 3:10 (POLUBG)
Bo nie zamknęła drzwi łona mej matki i nie ukryła smutku przed moimi oczami.

Hioba 3:11 (POLUBG)
Czemu nie umarłem w łonie? Czemu nie zginąłem, kiedy wyszedłem z łona?

Hioba 3:12 (POLUBG)
Czemu przyjęły mnie kolana? Czemu przyjęły mnie piersi, abym mógł je ssać?

Hioba 3:13 (POLUBG)
Teraz bowiem leżałbym i trwał w spokoju, spałbym i odpoczywał;

Hioba 3:14 (POLUBG)
Z królami i z doradcami ziemi, którzy sobie budowali opustoszałe miejsca;

Hioba 3:15 (POLUBG)
Albo z książętami, którzy mieli złoto i napełnili swe domy srebrem;

Hioba 3:16 (POLUBG)
Albo czemu nie stałem się jak ukryty, martwy płód, jak niemowlęta, które nie widziały światła?

Hioba 3:17 (POLUBG)
Tam bezbożni przestają straszyć, tam pozbawieni siły odpoczywają.

Hioba 3:18 (POLUBG)
Tam więźniowie razem wypoczywają i nie słyszą głosu ciemięzcy.

Hioba 3:19 (POLUBG)
Mały i wielki są tam sobie równi i niewolnik jest wolny od swego pana.

Hioba 3:20 (POLUBG)
Czemu nędznemu dane jest światło, a życie tym, którzy są rozgoryczeni na duszy;

Hioba 3:21 (POLUBG)
Którzy z tęsknotą wypatrują śmierci, a ta nie przychodzi, choć jej szukają pilniej niż ukrytych skarbów;

Hioba 3:22 (POLUBG)
Którzy wielce się radują i cieszą, kiedy grób znajdują?

Hioba 3:23 (POLUBG)
Czemu dane jest światło człowiekowi, którego droga jest ukryta i którego Bóg osaczył?

Hioba 3:24 (POLUBG)
Kiedy bowiem mam jeść, przychodzi moje wzdychanie, a moje jęki rozchodzą się jak woda;

Hioba 3:25 (POLUBG)
Bo to, czego się bałem, spotkało mnie, a to, czego się obawiałem, spadło na mnie.

Hioba 3:26 (POLUBG)
Nie byłem bezpieczny, nie miałem spokoju ani odpoczynku, a jednak nadeszła trwoga.
Poprzedni Rozdział
« Hioba 2
Następny Rozdział
Hioba 4 »

Hioba (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych