Hioba 30:1 (POLUBG)
Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi ode mnie, ci, których ojców nie uznałbym za godnych, by postawić ich z psami swojej trzody.

Hioba 30:2 (POLUBG)
Na cóż by mi się przydała siła ich rąk, u których zginęła starość?

Hioba 30:3 (POLUBG)
Byli samotni z powodu niedostatku i głodu i uciekali na pustkowie ciemne, jałowe i spustoszone.

Hioba 30:4 (POLUBG)
Zrywają sobie malwę przy krzakach i korzenie jałowcowe na pokarm.

Hioba 30:5 (POLUBG)
Wygnano ich spośród ludzi, wołano za nimi jak za złodziejem;

Hioba 30:6 (POLUBG)
Tak że musieli mieszkać w rozpadlinach dolin, w jaskiniach podziemnych i skałach.

Hioba 30:7 (POLUBG)
Między krzakami ryczeli, gromadzili się pod pokrzywami.

Hioba 30:8 (POLUBG)
To byli synowie ludzi wzgardzonych i synowie ludzi nikczemnych, podlejsi niż proch ziemi.

Hioba 30:9 (POLUBG)
Ale teraz jestem tematem ich pieśni, stałem się tematem ich przysłowia.

Hioba 30:10 (POLUBG)
Brzydzą się mną i oddalają się ode mnie, nie wstydzą się pluć mi w twarz.

Hioba 30:11 (POLUBG)
A ponieważ on rozluźnił mój sznur i upokorzył mnie, oni też rzucili przede mnie wędzidło.

Hioba 30:12 (POLUBG)
Po mojej prawicy powstają młodzieńcy, odtrącają moje nogi i torują przeciwko mnie swoje drogi zguby.

Hioba 30:13 (POLUBG)
Popsuli moją ścieżkę i przyczynili się do mojej nędzy, a nie mają pomocnika.

Hioba 30:14 (POLUBG)
Napadli na mnie niczym przez szeroki wyłom i wśród spustoszenia nacierali na mnie.

Hioba 30:15 (POLUBG)
Strach obrócił się przeciwko mnie, ściga moją duszę jak wiatr. Moje szczęście przemija jak chmura.

Hioba 30:16 (POLUBG)
A teraz rozpływa się we mnie moja dusza, ogarnęły mnie dni cierpienia;

Hioba 30:17 (POLUBG)
W nocy ból przeszywa moje kości, a moje żyły nie mają odpoczynku.

Hioba 30:18 (POLUBG)
Z powodu wielkiego cierpienia zmieniła się moja szata i ściska mnie jak kołnierz mej tuniki.

Hioba 30:19 (POLUBG)
Wrzucił mnie w błoto, stałem się podobny do prochu i popiołu.

Hioba 30:20 (POLUBG)
Wołam do ciebie, ale nie słuchasz mnie; staję, a na mnie nie patrzysz.

Hioba 30:21 (POLUBG)
Stałeś się dla mnie okrutny, sprzeciwiasz mi się swoją mocną ręką.

Hioba 30:22 (POLUBG)
Unosisz mnie na wietrze i wsadzasz mnie na niego, a rozwiewasz mój dobytek.

Hioba 30:23 (POLUBG)
Wiem bowiem, że wydasz mnie na śmierć i do domu przeznaczonego dla wszystkich żyjących.

Hioba 30:24 (POLUBG)
Do grobu jednak nie ściągnie swej ręki, choćby wołali, gdy będzie niszczyć.

Hioba 30:25 (POLUBG)
Czy nie płakałem nad strapionym? Czy moja dusza nie smuciła się nad ubogim?

Hioba 30:26 (POLUBG)
Gdy oczekiwałem dobra, oto przyszło zło; a gdy spodziewałem się światła, przyszła ciemność.

Hioba 30:27 (POLUBG)
Moje wnętrze zawrzało i nie uspokoiło się; zaskoczyły mnie dni utrapienia.

Hioba 30:28 (POLUBG)
Chodzę sczerniały, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

Hioba 30:29 (POLUBG)
Stałem się bratem smoków, a towarzyszem młodych strusiów.

Hioba 30:30 (POLUBG)
Moja skóra poczerniała na mnie i moje kości są spalone od gorączki.

Hioba 30:31 (POLUBG)
Moja harfa zamieniła się w lament, a mój flet – w głos płaczących.
Poprzedni Rozdział
« Hioba 29
Następny Rozdział
Hioba 31 »

Hioba (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych