Hioba 29:1 (POLUBG)
Hiob ciągnął swoją przypowieść i mówił:

Hioba 29:2 (POLUBG)
Obym był taki jak za dawnych miesięcy, za tych dni, w których Bóg mnie strzegł;

Hioba 29:3 (POLUBG)
Gdy jego pochodnia świeciła nad moją głową, a przy jego świetle przechodziłem w ciemności;

Hioba 29:4 (POLUBG)
Taki, jaki byłem za dni swojej młodości, gdy tajemnica Boga pozostawała nad moim namiotem;

Hioba 29:5 (POLUBG)
Gdy Wszechmocny był jeszcze ze mną i otaczały mnie moje dzieci;

Hioba 29:6 (POLUBG)
Gdy moje ścieżki opływały w masło, a opoka wylewała mi źródła oliwy;

Hioba 29:7 (POLUBG)
Gdy wychodziłem do bramy przez miasto i na rynku przygotowałem sobie miejsce.

Hioba 29:8 (POLUBG)
Widząc mnie, młodzi ukrywali się, a starcy podnosili się i stali.

Hioba 29:9 (POLUBG)
Książęta przestawali mówić i kładli rękę na swoich ustach.

Hioba 29:10 (POLUBG)
Głos dostojników cichł, a ich język przylegał im do podniebienia.

Hioba 29:11 (POLUBG)
Ucho, które mnie słyszało, błogosławiło mnie, a oko, które mnie widziało, dawało o mnie świadectwo;

Hioba 29:12 (POLUBG)
Bo wybawiałem ubogiego, gdy wołał, sierotę oraz tego, który nie miał pomocnika.

Hioba 29:13 (POLUBG)
Błogosławieństwo ginącego przychodziło do mnie, a serce wdowy radowałem.

Hioba 29:14 (POLUBG)
Przyoblekłem się w sprawiedliwość i ona mnie okryła. Mój sąd był jak płaszcz i korona.

Hioba 29:15 (POLUBG)
Byłem oczami dla ślepego, a nogami dla chromego.

Hioba 29:16 (POLUBG)
Byłem ojcem ubogich, a sprawę, której nie znałem, badałem.

Hioba 29:17 (POLUBG)
I kruszyłem szczękę niegodziwca, a z jego zębów wydzierałem łup.

Hioba 29:18 (POLUBG)
Dlatego powiedziałem: Umrę w swoim gnieździe, rozmnożę swoje dni jak piasek.

Hioba 29:19 (POLUBG)
Mój korzeń rozciągnął się przy wodach, a rosa trwała całą noc na moich gałązkach.

Hioba 29:20 (POLUBG)
Moja chwała odświeżała się we mnie, a mój łuk odnowił się w mojej ręce.

Hioba 29:21 (POLUBG)
Słuchali mnie i oczekiwali, przyjmowali moją radę w milczeniu.

Hioba 29:22 (POLUBG)
Po moich słowach już nie mówili, moja mowa kropiła na nich.

Hioba 29:23 (POLUBG)
Oczekiwali mnie jak deszczu, otwierali swe usta jak na późny deszcz.

Hioba 29:24 (POLUBG)
Jeśli się śmiałem do nich, nie wierzyli, a światła mojej twarzy nie odrzucali.

Hioba 29:25 (POLUBG)
Wytyczałem im drogę, siadałem na czele i przybywałem jak król wśród wojska, jak ten, który smutnych pociesza.
Poprzedni Rozdział
« Hioba 28
Następny Rozdział
Hioba 30 »

Hioba (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych