Łukasza 18:1 (POLUBG)
Opowiedział im też przypowieść o tym, że zawsze należy się modlić i nie ustawać;

Łukasza 18:2 (POLUBG)
Mówiąc: W pewnym mieście był sędzia, który Boga się nie bał i z człowiekiem się nie liczył.

Łukasza 18:3 (POLUBG)
Była też w tym mieście wdowa, która przychodziła do niego i mówiła: Pomścij moją krzywdę na moim przeciwniku.

Łukasza 18:4 (POLUBG)
On przez długi czas nie chciał, lecz potem powiedział sobie: Chociaż Boga się nie boję i z człowiekiem się nie liczę;

Łukasza 18:5 (POLUBG)
To jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, pomszczę jej krzywdę, aby już nie przychodziła i nie zadręczała mnie.

Łukasza 18:6 (POLUBG)
I powiedział Pan: Słuchajcie, co mówi niesprawiedliwy sędzia.

Łukasza 18:7 (POLUBG)
A Bóg, czy nie pomści krzywdy swoich wybranych, którzy wołają do niego we dnie i w nocy, chociaż długo zwleka w ich sprawie?

Łukasza 18:8 (POLUBG)
Mówię wam, że szybko pomści ich krzywdę. Lecz czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?

Łukasza 18:9 (POLUBG)
Powiedział też do tych, którzy ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innych mieli za nic, taką przypowieść:

Łukasza 18:10 (POLUBG)
Dwóch ludzi weszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik.

Łukasza 18:11 (POLUBG)
Faryzeusz stanął i tak się w sobie modlił: Dziękuję ci, Boże, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy albo jak i ten celnik.

Łukasza 18:12 (POLUBG)
Poszczę dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co mam.

Łukasza 18:13 (POLUBG)
A celnik, stojąc z daleka, nie chciał nawet oczu podnieść ku niebu, ale bił się w piersi, mówiąc: Boże, bądź miłosierny mnie grzesznemu.

Łukasza 18:14 (POLUBG)
Mówię wam, że raczej ten odszedł do swego domu usprawiedliwiony, a nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.

Łukasza 18:15 (POLUBG)
Przynoszono też do niego niemowlęta, aby je dotknął. Lecz uczniowie, widząc to, gromili ich.

Łukasza 18:16 (POLUBG)
Ale Jezus przywołał ich i powiedział: Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im. Do takich bowiem należy królestwo Boże.

Łukasza 18:17 (POLUBG)
Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, nie wejdzie do niego.

Łukasza 18:18 (POLUBG)
I zapytał go pewien dostojnik: Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne?

Łukasza 18:19 (POLUBG)
A Jezus mu odpowiedział: Dlaczego nazywasz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden – Bóg.

Łukasza 18:20 (POLUBG)
Znasz przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie dawaj fałszywego świadectwa, czcij swego ojca i swoją matkę.

Łukasza 18:21 (POLUBG)
A on odpowiedział: Tego wszystkiego przestrzegałem od młodości.

Łukasza 18:22 (POLUBG)
Gdy Jezus to usłyszał, powiedział do niego: Jednego ci jeszcze brakuje. Sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za mną.

Łukasza 18:23 (POLUBG)
A on, usłyszawszy to, ogromnie się zasmucił, bo był bardzo bogaty.

Łukasza 18:24 (POLUBG)
Kiedy Jezus zobaczył go bardzo zasmuconego, powiedział: Jakże trudno tym, którzy mają pieniądze, wejść do królestwa Bożego!

Łukasza 18:25 (POLUBG)
Łatwiej bowiem jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego.

Łukasza 18:26 (POLUBG)
Wtedy ci, którzy to słyszeli, mówili: Któż więc może być zbawiony?

Łukasza 18:27 (POLUBG)
A on odpowiedział: Co niemożliwe jest u ludzi, możliwe jest u Boga.

Łukasza 18:28 (POLUBG)
Wówczas Piotr powiedział: Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za tobą.

Łukasza 18:29 (POLUBG)
On zaś im odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam, że nie ma nikogo, kto by opuścił dom, rodziców lub braci, żonę lub dzieci dla królestwa Bożego;

Łukasza 18:30 (POLUBG)
I nie otrzymał o wiele więcej w tym czasie, a w przyszłym świecie życia wiecznego.

Łukasza 18:31 (POLUBG)
Potem wziął ze sobą dwunastu i powiedział do nich: Oto idziemy do Jerozolimy i wypełni się wszystko, co zostało napisane przez proroków o Synu Człowieczym.

Łukasza 18:32 (POLUBG)
Będzie bowiem wydany poganom, wyśmiany, zelżony i opluty;

Łukasza 18:33 (POLUBG)
Ubiczują go i zabiją, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie.

Łukasza 18:34 (POLUBG)
Lecz oni nic z tego nie zrozumieli. Te słowa były przed nimi zakryte i nie wiedzieli, o czym była mowa.

Łukasza 18:35 (POLUBG)
A gdy zbliżał się do Jerycha, pewien ślepiec siedział przy drodze i żebrał.

Łukasza 18:36 (POLUBG)
A usłyszawszy przechodzący tłum, pytał, co się dzieje.

Łukasza 18:37 (POLUBG)
I powiedziano mu, że przechodzi Jezus z Nazaretu.

Łukasza 18:38 (POLUBG)
Wtedy zawołał: Jezusie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną!

Łukasza 18:39 (POLUBG)
Lecz ci, którzy szli z przodu, gromili go, aby milczał. On jednak jeszcze głośniej wołał: Synu Dawida, zmiłuj się nade mną!

Łukasza 18:40 (POLUBG)
Wtedy Jezus zatrzymał się i kazał go przyprowadzić do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go:

Łukasza 18:41 (POLUBG)
Co chcesz, abym ci uczynił? A on odpowiedział: Panie, żebym przejrzał.

Łukasza 18:42 (POLUBG)
Jezus mu powiedział: Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła.

Łukasza 18:43 (POLUBG)
Zaraz też odzyskał wzrok i szedł za nim, wielbiąc Boga. A wszyscy ludzie, widząc to, oddawali chwałę Bogu.
Poprzedni Rozdział
« Łukasza 17
Następny Rozdział
Łukasza 19 »

Łukasza (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych