Łukasza 22:1 (POLUBG)
I zbliżało się święto Przaśników, zwane Paschą.

Łukasza 22:2 (POLUBG)
A naczelni kapłani i uczeni w Piśmie szukali sposobu, jak by go zabić, ale bali się ludu.

Łukasza 22:3 (POLUBG)
Wtedy szatan wszedł w Judasza, zwanego Iskariotą, który był z grona dwunastu.

Łukasza 22:4 (POLUBG)
Poszedł więc i umówił się z naczelnymi kapłanami i przełożonymi świątyni, jak ma im go wydać.

Łukasza 22:5 (POLUBG)
A oni ucieszyli się i umówili się z nim, że dadzą mu pieniądze.

Łukasza 22:6 (POLUBG)
On się zgodził i szukał sposobności, aby im go wydać z dala od tłumu.

Łukasza 22:7 (POLUBG)
I nadszedł dzień Przaśników, w którym należało zabić baranka paschalnego.

Łukasza 22:8 (POLUBG)
Wtedy posłał Piotra i Jana, mówiąc: Idźcie i przygotujcie nam Paschę, abyśmy mogli jeść.

Łukasza 22:9 (POLUBG)
A oni go zapytali: Gdzie chcesz, abyśmy ją przygotowali?

Łukasza 22:10 (POLUBG)
On im odpowiedział: Gdy będziecie wchodzić do miasta, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie;

Łukasza 22:11 (POLUBG)
I powiedzcie gospodarzowi tego domu: Nauczyciel cię pyta: Gdzie jest pokój, w którym będę jadł Paschę z moimi uczniami?

Łukasza 22:12 (POLUBG)
On wam pokaże wielką, urządzoną salę na piętrze. Tam wszystko przygotujcie.

Łukasza 22:13 (POLUBG)
Odeszli więc i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział, i przygotowali Paschę.

Łukasza 22:14 (POLUBG)
A gdy nadeszła pora, usiadł za stołem, a z nim dwunastu apostołów.

Łukasza 22:15 (POLUBG)
I powiedział do nich: Gorąco pragnąłem zjeść tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał.

Łukasza 22:16 (POLUBG)
Mówię wam bowiem, że nie będę jej więcej jadł, aż się spełni w królestwie Bożym.

Łukasza 22:17 (POLUBG)
Potem wziął kielich, złożył dziękczynienie i powiedział: Weźcie go i rozdzielcie między siebie.

Łukasza 22:18 (POLUBG)
Mówię wam bowiem, że nie będę pił z owocu winorośli, aż przyjdzie królestwo Boże.

Łukasza 22:19 (POLUBG)
Wziął też chleb, złożył dziękczynienie, połamał i dał im, mówiąc: To jest moje ciało, które jest za was dane. To czyńcie na moją pamiątkę.

Łukasza 22:20 (POLUBG)
Podobnie i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi, która jest za was wylana.

Łukasza 22:21 (POLUBG)
Lecz oto ręka tego, który mnie wydaje, jest ze mną na stole.

Łukasza 22:22 (POLUBG)
Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak zostało postanowione, ale biada temu człowiekowi, przez którego będzie wydany.

Łukasza 22:23 (POLUBG)
Wtedy oni zaczęli się między sobą pytać, który z nich miałby to zrobić.

Łukasza 22:24 (POLUBG)
Wszczął się też między nimi spór o to, kto z nich ma być uważany za największego.

Łukasza 22:25 (POLUBG)
Lecz on powiedział do nich: Królowie narodów panują nad nimi, a ci, którzy sprawują nad nimi władzę, nazywani są dobroczyńcami.

Łukasza 22:26 (POLUBG)
Wy zaś tak nie postępujcie. Lecz kto jest największy wśród was, niech będzie jak najmniejszy, a kto jest przełożonym, niech będzie jak ten, kto służy.

Łukasza 22:27 (POLUBG)
Któż bowiem jest większy? Ten, kto siedzi, czy ten, kto służy? Czy nie ten, kto siedzi? Ale ja jestem pośród was jako ten, kto służy.

Łukasza 22:28 (POLUBG)
A wy jesteście tymi, którzy wytrwali przy mnie w moich próbach.

Łukasza 22:29 (POLUBG)
I ja przekazuję wam królestwo, jak mnie przekazał mój Ojciec;

Łukasza 22:30 (POLUBG)
Abyście jedli i pili za moim stołem w moim królestwie, i zasiadali na tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela.

Łukasza 22:31 (POLUBG)
I powiedział Pan: Szymonie, Szymonie, oto szatan wyprosił, żeby was przesiać jak pszenicę.

Łukasza 22:32 (POLUBG)
Lecz ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty zaś, gdy się nawrócisz, utwierdzaj swoich braci.

Łukasza 22:33 (POLUBG)
A on mu powiedział: Panie, z tobą gotów jestem iść i do więzienia, i na śmierć.

Łukasza 22:34 (POLUBG)
On rzekł: Mówię ci, Piotrze, nim zapieje dziś kogut, trzy razy się wyprzesz, że mnie znasz.

Łukasza 22:35 (POLUBG)
I powiedział do nich: Gdy was posyłałem bez sakiewki, bez torby i bez obuwia, czy brakowało wam czegoś? A oni odpowiedzieli: Niczego.

Łukasza 22:36 (POLUBG)
Wtedy im powiedział: Teraz jednak, kto ma sakiewkę, niech ją weźmie, podobnie i torbę. A kto nie ma miecza, niech sprzeda swoją szatę i kupi go.

Łukasza 22:37 (POLUBG)
Mówię wam bowiem, że jeszcze musi się wypełnić na mnie to, co jest napisane: Zaliczono go w poczet złoczyńców. Spełnia się bowiem to, co mnie dotyczy.

Łukasza 22:38 (POLUBG)
Oni zaś powiedzieli: Panie, oto tu dwa miecze. A on im odpowiedział: Wystarczy.

Łukasza 22:39 (POLUBG)
Potem wyszedł i udał się według swego zwyczaju na Górę Oliwną, a szli za nim także jego uczniowie.

Łukasza 22:40 (POLUBG)
Kiedy przyszedł na miejsce, powiedział do nich: Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie.

Łukasza 22:41 (POLUBG)
A sam oddalił się od nich na odległość jakby rzutu kamieniem, upadł na kolana i modlił się:

Łukasza 22:42 (POLUBG)
Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode mnie ten kielich. Jednak nie moja wola, lecz twoja niech się stanie.

Łukasza 22:43 (POLUBG)
Wtedy ukazał mu się anioł z nieba i umacniał go.

Łukasza 22:44 (POLUBG)
I w śmiertelnym zmaganiu jeszcze gorliwiej się modlił, a jego pot był jak krople krwi spadające na ziemię.

Łukasza 22:45 (POLUBG)
A gdy wstał od modlitwy i przyszedł do uczniów, zastał ich śpiących ze smutku.

Łukasza 22:46 (POLUBG)
I powiedział do nich: Czemu śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie.

Łukasza 22:47 (POLUBG)
Kiedy on jeszcze mówił, oto nadszedł tłum, a jeden z dwunastu, zwany Judaszem, idąc przodem, zbliżył się do Jezusa, aby go pocałować.

Łukasza 22:48 (POLUBG)
Lecz Jezus mu powiedział: Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego?

Łukasza 22:49 (POLUBG)
A ci, którzy przy nim byli, widząc, na co się zanosi, zapytali go: Panie, czy mamy uderzyć mieczem?

Łukasza 22:50 (POLUBG)
I jeden z nich uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu prawe ucho.

Łukasza 22:51 (POLUBG)
Ale Jezus odezwał się: Pozwólcie aż dotąd. I dotknąwszy jego ucha, uzdrowił go.

Łukasza 22:52 (POLUBG)
Wtedy Jezus powiedział do naczelnych kapłanów, przełożonych świątyni i starszych, którzy przyszli do niego: Jak na bandytę wyszliście z mieczami i kijami?

Łukasza 22:53 (POLUBG)
Gdy codziennie bywałem z wami w świątyni, nie podnieśliście na mnie ręki. Lecz to jest wasza godzina i moc ciemności.

Łukasza 22:54 (POLUBG)
Wtedy schwytali go, poprowadzili i przywiedli do domu najwyższego kapłana. A Piotr szedł za nim z daleka.

Łukasza 22:55 (POLUBG)
Kiedy rozniecili ogień na środku dziedzińca i usiedli razem, usiadł i Piotr wśród nich.

Łukasza 22:56 (POLUBG)
A pewna służąca, gdy zobaczyła go siedzącego przy ogniu, uważnie mu się przyjrzała i powiedziała: On też był z nim.

Łukasza 22:57 (POLUBG)
Lecz on zaparł się go, mówiąc: Kobieto, nie znam go.

Łukasza 22:58 (POLUBG)
A po chwili ktoś inny go zobaczył i powiedział: I ty jesteś jednym z nich. Ale Piotr odrzekł: Człowieku, nie jestem.

Łukasza 22:59 (POLUBG)
A po upływie około jednej godziny ktoś inny stwierdził stanowczo: Na pewno i ten człowiek był z nim, bo też jest Galilejczykiem.

Łukasza 22:60 (POLUBG)
Piotr zaś powiedział: Człowieku, nie wiem, o czym mówisz. I natychmiast, gdy on jeszcze mówił, zapiał kogut.

Łukasza 22:61 (POLUBG)
A Pan odwrócił się i spojrzał na Piotra. I przypomniał sobie Piotr słowa Pana, jak mu powiedział: Zanim kogut zapieje, trzy razy się mnie wyprzesz.

Łukasza 22:62 (POLUBG)
I Piotr, wyszedłszy na zewnątrz, gorzko zapłakał.

Łukasza 22:63 (POLUBG)
Tymczasem mężczyźni, którzy trzymali Jezusa, naśmiewali się z niego i bili go.

Łukasza 22:64 (POLUBG)
A zasłoniwszy mu oczy, bili go po twarzy i mówili: Prorokuj, kto cię uderzył.

Łukasza 22:65 (POLUBG)
Wiele też innych bluźnierstw wypowiadali przeciwko niemu.

Łukasza 22:66 (POLUBG)
A gdy nastał dzień, zebrali się starsi ludu, naczelni kapłani i uczeni w Piśmie i przyprowadzili go przed swoją Radę.

Łukasza 22:67 (POLUBG)
I mówili: Jeśli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam. I odpowiedział im: Jeśli wam powiem, nie uwierzycie.

Łukasza 22:68 (POLUBG)
A jeśli też o coś zapytam, nie odpowiecie mi ani mnie nie wypuścicie.

Łukasza 22:69 (POLUBG)
Odtąd Syn Człowieczy będzie siedział po prawicy mocy Boga.

Łukasza 22:70 (POLUBG)
Wtedy wszyscy powiedzieli: Więc ty jesteś Synem Bożym? A on im odpowiedział: Wy sami mówicie, że ja jestem.

Łukasza 22:71 (POLUBG)
A oni rzekli: Czyż jeszcze potrzebujemy świadectwa? Sami przecież słyszeliśmy z jego ust.
Poprzedni Rozdział
« Łukasza 21
Następny Rozdział
Łukasza 23 »

Łukasza (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych