Łukasza 20:1 (POLUBG)
A pewnego dnia, gdy nauczał ludzi w świątyni i głosił ewangelię, nadeszli naczelni kapłani i uczeni w Piśmie wraz ze starszymi;

Łukasza 20:2 (POLUBG)
I zapytali go: Powiedz nam, jakim prawem to czynisz? Albo kim jest ten, kto dał ci tę władzę?

Łukasza 20:3 (POLUBG)
A on im odpowiedział: I ja was spytam o jedną rzecz. Powiedzcie mi:

Łukasza 20:4 (POLUBG)
Chrzest Jana pochodził z nieba czy od ludzi?

Łukasza 20:5 (POLUBG)
A oni zastanawiali się między sobą i mówili: Jeśli powiemy, że z nieba, zapyta: Czemu więc mu nie uwierzyliście?

Łukasza 20:6 (POLUBG)
Jeśli zaś powiemy, że od ludzi, wszyscy nas ukamienują, bo są przekonani, że Jan był prorokiem.

Łukasza 20:7 (POLUBG)
I odpowiedzieli, że nie wiedzą, skąd pochodził.

Łukasza 20:8 (POLUBG)
Wtedy Jezus im powiedział: To i ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię.

Łukasza 20:9 (POLUBG)
I zaczął mówić do ludzi taką przypowieść: Pewien człowiek założył winnicę, wydzierżawił ją rolnikom i wyjechał na dłuższy czas.

Łukasza 20:10 (POLUBG)
A we właściwym czasie posłał sługę do rolników, aby mu dali część plonów winnicy. Lecz oni go pobili i odesłali z niczym.

Łukasza 20:11 (POLUBG)
Ponownie posłał innego sługę, ale oni i tego pobili, znieważyli i odesłali z niczym.

Łukasza 20:12 (POLUBG)
Posłał jeszcze trzeciego, a oni również jego poranili i wyrzucili.

Łukasza 20:13 (POLUBG)
Wtedy pan winnicy powiedział: Co mam zrobić? Poślę mego umiłowanego syna, może go uszanują, gdy go zobaczą.

Łukasza 20:14 (POLUBG)
Lecz gdy rolnicy go zobaczyli, naradzali się między sobą i mówili: To jest dziedzic. Chodźmy, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze.

Łukasza 20:15 (POLUBG)
I wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Cóż więc zrobi z nimi pan winnicy?

Łukasza 20:16 (POLUBG)
Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę odda innym. Gdy oni to usłyszeli, powiedzieli: Nie daj Boże!

Łukasza 20:17 (POLUBG)
Lecz on spojrzał na nich i zapytał: Cóż więc znaczy to, co jest napisane: Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym?

Łukasza 20:18 (POLUBG)
Każdy, kto upadnie na ten kamień, roztrzaska się, a na kogo on upadnie, zmiażdży go.

Łukasza 20:19 (POLUBG)
W tej właśnie godzinie naczelni kapłani i uczeni w Piśmie starali się dostać go w swoje ręce, ale bali się ludu. Zrozumieli bowiem, że przeciwko nim powiedział tę przypowieść.

Łukasza 20:20 (POLUBG)
Obserwowali go więc i posłali szpiegów, którzy udawali sprawiedliwych, aby go złapać za słowo, a potem wydać władzy i mocy namiestnika.

Łukasza 20:21 (POLUBG)
I zapytali go: Nauczycielu, wiemy, że dobrze mówisz i uczysz, i nie masz względu na osobę, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz.

Łukasza 20:22 (POLUBG)
Czy wolno nam płacić podatek cesarzowi, czy nie?

Łukasza 20:23 (POLUBG)
Ale on, przejrzawszy ich podstęp, powiedział do nich: Czemu wystawiacie mnie na próbę?

Łukasza 20:24 (POLUBG)
Pokażcie mi grosz. Czyj nosi wizerunek i napis? I odpowiedzieli: Cesarza.

Łukasza 20:25 (POLUBG)
Wtedy on im powiedział: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.

Łukasza 20:26 (POLUBG)
I nie mogli go złapać za słowo w obecności ludu. Zdziwieni jego odpowiedzią, zamilkli.

Łukasza 20:27 (POLUBG)
Wówczas przyszli niektórzy z saduceuszy, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:

Łukasza 20:28 (POLUBG)
Nauczycielu, Mojżesz nam napisał: Jeśli czyjś brat umrze, mając żonę, a umrze bezdzietnie, to jego brat ma pojąć jego żonę i wzbudzić potomstwo swemu bratu.

Łukasza 20:29 (POLUBG)
Było więc siedmiu braci, z których pierwszy ożenił się i umarł bezdzietnie.

Łukasza 20:30 (POLUBG)
I ożenił się z nią drugi, lecz i ten umarł bezdzietnie.

Łukasza 20:31 (POLUBG)
Potem ożenił się z nią także trzeci, podobnie aż do siódmego, a nie zostawiwszy dzieci, poumierali.

Łukasza 20:32 (POLUBG)
W końcu umarła też ta kobieta.

Łukasza 20:33 (POLUBG)
Żoną którego z nich będzie więc przy zmartwychwstaniu? Siedmiu bowiem miało ją za żonę.

Łukasza 20:34 (POLUBG)
Wtedy Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą.

Łukasza 20:35 (POLUBG)
Lecz ci, którzy są uznani za godnych dostąpienia tamtego świata i powstania z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić.

Łukasza 20:36 (POLUBG)
Nie mogą bowiem więcej umrzeć, bo są równi aniołom i będąc dziećmi zmartwychwstania, są dziećmi Bożymi.

Łukasza 20:37 (POLUBG)
A że umarli zmartwychwstaną, to i Mojżesz pokazał przy krzaku, gdy nazywa Pana Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba.

Łukasza 20:38 (POLUBG)
Bóg przecież nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych, bo dla niego wszyscy żyją.

Łukasza 20:39 (POLUBG)
Wtedy niektórzy z uczonych w Piśmie odezwali się: Nauczycielu, dobrze powiedziałeś.

Łukasza 20:40 (POLUBG)
I nie śmieli go już o nic pytać.

Łukasza 20:41 (POLUBG)
On zaś powiedział do nich: Jak to jest, że mówią, iż Chrystus jest synem Dawida?

Łukasza 20:42 (POLUBG)
A sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy;

Łukasza 20:43 (POLUBG)
Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy.

Łukasza 20:44 (POLUBG)
Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem?

Łukasza 20:45 (POLUBG)
A gdy wszyscy ludzie słuchali, powiedział do swoich uczniów:

Łukasza 20:46 (POLUBG)
Strzeżcie się uczonych w Piśmie, którzy lubią chodzić w długich szatach, kochają pozdrowienia na rynkach, pierwsze krzesła w synagogach i pierwsze miejsca na ucztach.

Łukasza 20:47 (POLUBG)
Pożerają oni domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci otrzymają surowszy wyrok.
Poprzedni Rozdział
« Łukasza 19
Następny Rozdział
Łukasza 21 »

Łukasza (POLUBG) Chapter Selection

POLUBG Lista Studiów Biblijnych